O Mnie

Witaj!
Mam na imię Izabela

Nauczyciel przedmiotów estetycznych, przedsiębiorca, artystka, dziennikarka

Wykształcona plastycznie i scenograficznie. Wierzę w siłę edukacji.
Od dziecka jestem pełna twórczej energii i miłości do słowa.
Wydobyta przez Marion & Adrew Kołodziejów  z mroków poetyckiej twórczości, tworzonej ,,do szuflady’’ wydałam w 2023 tomik poezji, ,,Wiosna i lato mojego życia’’, jako forpocztę do książki która powstaje. Z tego tomiku wiersz pt. ,,Jej pierwszy bal’’ został wyróżniony przez ,,Metaforę Współczesności’’ wydawnictwo międzynarodowe. Andrzej K. uprzejmie twierdzi, że moje grafiki, rysunki posiadają podteksty literackie, a wiersze są ładnie liryczne. W ramach swojej twórczości plastycznej brałam udział w Artyście Projektu ŁÓDŹ 600 malując obraz wystawiony w Muzeum Fabryki.

Przeszłość mnie fascynuje, ubogaca. Hoduję zioła na balkonie i w swoich akwarelach. Koty miałam przypadkowo, psa – świadomie. Znam się na historii sztuki i mody. Doświadczyłam miłości małżeńskiej.

Córka i wnuczka muzykalne. Zięć też. Wierzę w Boskie ścieżki losu. Coraz bardziej świadomie ziemiańskie pochodzenie i losy pradziadków zamordowanych na Cytadeli mają wpływ na moje polityczne wybory, a przynajmniej takie jest moje pobożne życzenie. Wierzę w katolickiego Pana Boga i to ma najważniejszy wpływ na życiowe wybory.

Tworzenie jest lepszym sposobem wyrażania siebie niż posiadanie: to właśnie przez tworzenie, a nie przez posiadanie objawia się życie.

Vida.D.Scudder

FLAMENCO

Jakie moje potrzeby zaspokoiła chęć poznawania tańca flamenco?

Jakie towarzyszyły temu cele i wartości? To była bardzo silna potrzeba, ale do dziś nie rozumiem, dlaczego się we mnie zrodziła? Flamenco pojawiło się w moich marzeniach po 2000 roku i zaczęłam uczyć się tańczyć pod kierunkiem dwóch wspaniałych tancerek. Ani Redlin a później Małgorzaty Wilczyńskiej (przez kilka lat). Flamenco jako taniec to sztuka trudna, bo wymagająca od tańczących doskonałej techniki , kondycji oraz precyzyjnego wykonywania rytmów. Tańczy się przy porywającej muzyce gitarowej i dziwnym, gardłowym , niezrozumiałym śpiewie, który przeszywa ciało i serce.
Obserwowałam też, kilka edycji Łódzkiego Festiwalu Flamenco, gdzie byłam świadkiem niesamowitego zgrania tancerzy flamenco z gitarzystą w wyjątkowym dialogu. To był też pokaz piękna ruchów, andaluzyjskich kobiet i mężczyzn a ich taniec odbierałam jako formę wewnętrznej wypowiedzi. Na pewno, wypowiedzi lirycznej a ta jest mi bardzo bliska zarówno w poezji jak i w tańcu. Ważna też była autentyczność przekazywanych myśli i uczuć takich jak gościnność, wielkoduszność, hojność, ale i gwałtowność, niesforność, wybuchowy temperament i brawura.

[Film zrealizował Jarosław Dąbkiewicz]

Dużo czytam

opis